بهرام رحمانی
bamdadpress@ownit.nu
حکومت اسلامی ایران، در طول سی سال حاکمیت خود، همه اعمال ضدانسانی را در عرصه های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی به جامعه ایران تحمیل کرده است اما در این مدت موفق نشده است جنبش های اجتماعی را مرعوب سازد. بنابراین، با جان فشانی و از خودگذشتگی و شهامت بی نظیر فعالین جنبش های اجتماعی و هم چنین نویسندگان، هنرمندان و روزنامه نگاران جسور و پیشرو، تجارب ارزنده ای نصیب جامعه ایران شده است. تجاربی که بسیار گران هم تمام شده و در این راه، ده ها هزار انسان توسط جوخه های مرگ حکومت اسلامی اعدام و یا ترور شده اند. هنوز هم زندان های حکومت اسلامی، مملو از زندانیان سیاسی و جوانانی که به دلیل بی کاری، فقر و محرومیت اقتصادی و اجتماعی به بحران های اجتماعی دچار شده اند.
حکومت اسلامی، در این سی سال حاکمیت خونین خود، با تهدید و ترور و زندان و هم چنین با خمیر کردن کتاب ها، بستن روزنامه ها و سانسور فیلم ها و اشعار و ترانه ها، تیغ سانسور خود را همواره بر بالای سر نویسندگان، روزنامه نگاران و هنرمندان قرار داده است. جانیان حکومت اسلامی سعید سلطانپورها را اعدام کردند؛ تروریست های این حکومت وحشی، مختاری ها، پوینده ها، زال زاده ها، مجید شریف ها و... را ترور کردند؛ نویسندگان و روزنامه نگاران و هنرمندان زیادی را به بند کشیدند و آن ها را به خودسانسوری که بدترین شیوه سانسور است وادار کردند. با وجود این همه فشارهای اقتصادی، سانسور و سرکوب حکومت اسلامی، کم نیستند نویسندگان، هنرمندان، روزنامه نگاران و در پیشاپیش همه کانون نویسندگان ایران که هم در عرصه فرهنگی و اجتماعی خود مبارزه می کنند و هم از مبارزه کارگران، زنان، دانشجویان و مردم محروم و عدالت جو حمایت و پشتیبانی به عمل می آورند.
علی خامنه ای، رهبر حکومتی که در جهان به عنوان دشمن درجه یک آزادی بیان معروف شده است از هر فرصتی در جهت سرکوب نویسندگان و روزنامه نگاران پیشرو استفاده می کند و آشکار و نهان دستور بستن رسانه های گروهی منتقد و مخالف حکومت و حتا رسانه های رقبایشان در درون حاکمیت را صادر می کند.
ادامه مطلب
