نگاهی به اوضاع اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران
بهرام رحمانی
مقدمه
اگر درباره وقایع اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعه ایران کمی تعمق کنیم واقعا با تصاویر تکان دهنده فقر و فلاکت اقتصادی و فجایع انسانی و سرکوب های هولناک از یک سو و مبارزه اجتماعی برای تغییر وضع موجود و رهایی از این همه مصائب و بی حقوقی از سوی دیگر روبرو می شویم.
در ماه های اخیر شاهد تعرض همه جانبه حاکمیت نه فقط به جنبش کارگری، بلکه به دیگر جنبش های اجتماعی، یعنی جنبش زنان و جنبش دانشجویی و مردم آزادی خواه و عدالت خواه سراسر ایران بودیم و در ماه گذشته، صدور چندین حکم زندان برای فعالین اجتماعی و ربودن و بازداشت چندین فعال جنبش کارگری، حنبش زنان و جنبش دانشجویی و چندین روزنامه نگار و فعال سیاسی و اجتماعی بودیم.
یکی از فعالان دانشجویی در تهران، که اخبار دستگیری های دانشجویان و دوستان خود را از نزدیک دنبال می کند به «روز»، گفت: «کلید پروژه اعتراف گیری و چسباندن ماجرای محققین خارج از کشور به جنیش دانشجویی، کارگری و زنان از خیلی وقت پیش زده شده است و هم اکنون مراحل اجرایی آن در حال انجام است.» به گفته وی، نحوه برخورد با زندانیان سیاسی و دانشجویی در زندان طی هفته های گذشته، همگی شبیه همه پرونده های اعتراف گیری سال های گذشته است که با یک فشار طاقت فرسای یکی دو ماه همراه است.
تیغ سانسور حکومت اسلامی روزبروز تیزتر می گردد. علاوه بر ساسور کتاب و بستن روزنامه ها، نویسندگان و روزنامه نگاران را نیز همواره با زندان و شکنجه و اعدام تهدید می کنند. ابلاغ حكم اعدام به «عدنان حسن پور»، روزنامه نگار ساکن مريوان با عنوان مضحک اقدام عليه امنيت ملی. دستگيری و محكوميت به اعدام «هيوا بوتيمار»، فعال مدنی و حقوق بشر در ارتباط با احزاب مخالف حکومت. ابلاغ حکم 6 ماه حبس تعلیقی به «آسو صالح»، روزنامه نگار مستقل در سنندج.
محود صالحی، این فعال سرشناس جنبش کارگری ایران را در زندان در معرض مرگ قرار داده اند. ماموران لباس شخصی حکومت اسلامی، منصور اسانلو، رییس سندیکای شرکت واحد تهران و حومه را در روز روشن ربودند و زندانی کردند. فعالین جنبش زنان را تهدید به زندان و شلاق نموده اند. فعالین دانشجویی را در زندان قرار داده اند. نویسندگان و روزنامه نگاران تهدید می شوند و همواره آثارشان سانسور می گردد و رسانه ها را یکی پس از دیگری تعطیل می شود.
ادامه مطلب
